bencil olmamak lazım!!!

Sensizken Bu Şehir de...

             Sen gitmiştin!

           Biz bu şehirle yokluğunda baş başa kaldık. O gidişinden yorgun ben anlamadığım bir yılgınlık içindeydim .  Karanlıktı şehrim. Sen gitmeden öncede mi böyleydi hiç fark etmemiştim. Doğan güneşin bile bu kadar solgun bir ışığımı vardı. O güneş doğsa bile şehir bu kadar karanlık kalırmıydı. Kalmıştı işte belki sebebi yokluğun değildi ama doğa bile renk vermek istemiyordu.

               Gel demiycem ama şehrimin ışıklarını geri gönder bana. Senin gidişin içimde bir karamsarlık bıraksada, güneşim gönlümde batsada şehrime doğsun. Son bir iyilik yap bana...

02:47 - 13/10/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

Mare Nostrum...

En uzun koşuysa elbet

Türkiye'de de DEVRİM

O, onun en güzel yüz metresini koştu

En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...

En hızlısıydı hepimizin,

En önce göğüsledi ipi...

Acıyorsam sana anam avradım olsun

Ama aşk olsun çocuk sana, Aşk olsun

07:16 - 31/8/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

DEJA VU

                     O yıl çok soğuktu; bana yüzyılın en soğuk günlerini yaşıyormuşuz gibi geliyordu. Bir gece kapım çaldı. Kapıyı açınca önce şaşırmış sonra çok sevinmiştim. Anlamıştım, anlamıştın sana olan duygularımı. Biliyordun seni sevdiğimi, sen de bana söylemeye gelmiştin beni sevdiğini. Ve anlatmaya başladın, konuşuyorduk:

           - Bir daha beni görmek istemeyecek.                                                                                  

           - Bunu hep isteyeceğim.

           - Kesin beni terk edecek

           - Hep yanındayım, seni asla bırakmam

           - Artık beni sevmiyor

           - Seni sevmemem demek, seni hiç tanımamış olmam demek

           - Pardon canım bir şey mi dedin?

           - Yoo, hayır seni dinliyordum.

           - Kavga ettik sanırım dönüşü olmayacak bu sefer!

                          Yine aynı şey olmuştu. Yine onunla kavga etmiş, yine ilk bana gelmişti.

                          Yıllar geçti! Birbirimizi üniversitede tanımış çok iyi dost olmuştuk üçümüz. Gecelerce oturup hayal kurar; düğünümüzü, evimizi, çocuklarımızı, huzrumuzu ve mutluluğumuzu düşünürdüm.

                           Bir gün ikisi kolkola girip davetiyelerini getirdiler. Şaka sanmıştım, onun mu olmuştu ben onu bu kadar severken. Yapacak birşey yoktu. En yakın dostlarıydım, gittim o sözde en mutlu günlerine. Bütün gece kafamdan aynı cümle geçerek geçirdim o geceyi. " Yanında ben olmalıydım. "

                          Şimdi de her sene boşanmaya kalkarlar o güzelim iki çocukdan sonra. Hep o çocukları düşünüyorum... Neler hissedecekler acaba diye. Yine o kavagaların arkasından sesssiz, sinir bozucu bekleyiş ve o umduğum şeyleri söylemeden her zaman ki gibi bana gelişi.

              - Sana içecek bir şeyler getireyim iyi gelir.     

05:12 - 25/8/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

ORDAYDIN...

 

                   Ben yalnız olduğumu sanıyordum o gün batımında.Oysa silüetin vardı bulutda, gözyaşın gizliydi yağmurda, gülüşün güneşteydi aydınlık yüzün gibi,göz kırpmıştın çok uzaktaki bir yıldızdan. Sırf bu yüzden bile yanımda sanmıştım seni. Ve unutmuştum 5 yıl önce beni bugün terk ettiğini.                

10:00 - 23/8/2006 - yorum {yok} - yorum yaz

Son Sayfa Sonraki Sayfa
Tanım
benim onu sevdiğim kadar kimse sevmeyecek ama o benim onu sevdiğim kadar bir başkasını sevecek...

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım

Son yazılar
- Sensizken Bu Şehir de...
- Mare Nostrum...
- DEJA VU
- ORDAYDIN...
Kategoriler

Arkadaşlarım
- aybikekarciga